Lilyrose begon met alleen mij. Daarna kwamen mijn vrienden erbij en nu ben ik weer alleen.
Allemaal in goed overleg, natuurlijk. Ik ben Jacky en ik schrijf stukjes die sommige mensen leuk vinden. Lilyrose is ontstaan omdat ik een hekel had aan online perfectie, en nu, vier jaar later, heb ik dat nog meer.

Lilyrose begon in 2013 en op het hoogtepunt had het 20 schrijvers, een eigen magazine, duizenden bezoekers per maand en een Instagram account met foto’s die heel erg mooi waren. Die foto’s maakte ik niet zelf. Ook al lijkt het op de afbeelding hierboven wel zo.

Lilyrose paste zich steeds meer aan om mee te draaien in de huidige blogcultuur. Daarmee schoten we ons doel voorbij. Nu is het tijd om terug te gaan naar de basis, want ik ben nog steeds Jacky en ik ben nog steeds niet perfect. Ik heb een angststoornis, maar niemand weet dat. Ik heb me voorgenomen dat ik daar over moet vertellen, want net als ik, zijn er een heleboel mensen niet perfect. En dat maakt allemaal niks uit.

Mijn interesse in psychologie en schrijven houden me met name bezig. Ik houd ook van poëzie en literatuur, maar niet van het soort waar mensen een heleboel bijvoeglijke naamwoorden of metaforen gebruiken om te vertellen dat ze graag gelukkig willen zijn.

Als ik een paar vrije uren heb, lees of slaap ik. Ik kom niet vaak buiten, want dat vind ik druk en onoverzichtelijk. Ik heb drie katten, waarvan er maar één een terrorist is. En mi tiempo libre estudio Español en ik woon samen met George, die altijd lacht en extreem sociaal is. Soms haat ik dat, maar nooit genoeg om bij hem weg te gaan. Mijn favoriete serie is Sherlock, ik eet geen rode dingen en ik heb een hekel aan veganisten die hun gospel opdringen aan de wereld. Stop die wortel maar in je reet.

Ik ben Jacky, 27 jaar en ik ben Lilyrose. Er zit geen betekenis of idee achter die naam. Ik vind het fijn om weer alleen te zijn, want nu mag ik de website eindelijk roze maken.