La La Land is een eerste klas feelgood movie. De film gaat over Mia (Emma Stone), een serveerster die het als actrice probeert te maken in het overvolle Hollywood en de jazzmuzikant Sebastian (Ryan Gosling), die zijn liefde voor de ogenschijnlijk uitstervende muziek niet onder stoelen of banken kan steken.

Nadat deze twee mensen elkaar ontmoeten ontstaan er irritaties, lachkriebels en schieten de vonken over het witte doek. Alles onder begeleiding van prachtige klanken. Niet gezongen met de meest perfecte stemmen, maar toch heeft La La Land de Oscars voor beste muziek en beste liedje meer dan verdiend.

Het mag duidelijk zijn: La La Land is een echte wijvenfilm. Ik ging er dan ook gezellig met mijn moeder heen. La La Land noemt zichzelf een ouderwetse Hollywood musical in een nieuw jasje.

Meteen al in het begin werden we gebombardeerd met felle kleuren en super vrolijke muziek. Helaas ebde de energie daarna weg. Het eerste uur was ongelofelijk traag. Gelukkig bood de tweede helft meer schot in het verhaal. En werden we als kijker overgoten met een achtbaan aan gevoelens. Uitgebeeld met symbolische scènes en wederom die fantastische muziek. Alles werd tot een netjes afgewerkt en kunstig einde geweven.

Toen m’n moeder en ik bij mij thuis nog even nazaten met een drankje, kon ik het niet laten om de soundtrack weer op te zetten. La La Land is een aanrader. Alleen al de nummers denk ik nog lang te zullen herinneren.

Geef een reactie