Wij kennen elkaar nu een jaar of acht en eerlijk gezegd durfde ik eerder de stap niet te nemen… Ik kan dat gewoonweg niet; zomaar, vanuit het niets, op wildvreemden afstappen en mijn hele hebben en houwen delen. Sowieso al het “op iemand afstappen,” ik ben daar niet voor bedacht. Ik ben iemand van de diepgang en pas wanneer dat er is, dan lukt het mij om mijzelf te geven. In mening en gevoel.

Ik besef mij heel goed dat het niet om jou en mij alleen gaat draaien, met je schattige blauwe letters. Nee, wanneer ik voor jou kies, krijg ik die oneindige vrienden van je erbij. Allemaal mensen met een mening, allemaal mensen met gevoelens die ze willen spuien, pottenbakprojecten die ze willen delen en misschien nog het meest vervelende van alles: onbestaande levens die ze mij dan willen opdringen.

Weet je, het meest vreemde is nog dat ik die vrienden van jou dan ook nog eens zelf moet gaan zoeken. Nu heb ik nog niemand en dat voelt op zich prima, maar mensen in mijn omgeving bleven maar zeggen dat jij en ik een perfecte combi waren. Dus waarom daar niet op acteren? Soms moet je gewoon het avontuur aangaan…

Vergis je niet: ik weet zeker dat wij een perfect match zijn. Ik met mijn humor en bijzondere gedachten en jij die mij dat podium geeft dat ik verdien. Ik heb nu al het idee dat ik niets fout kan doen. Echter, die vrienden zitten mij dwars. Ik weet dat het een voorwaarde is, dat het jouw “spelregels” zijn binnen onze relatie, maar ik vind het gewoon lastig. Ze zullen wel denken wanneer ik ze aanspreek: “wie ben jij, gast?! Ik heb al genoeg vrienden. Met je rare hoofd. En dat haar.”

Als ze mij eenmaal kennen zullen ze mij vast geweldig vinden, maar wie neemt er nu nog de moeite om iemand ècht te leren kennen?! Tja, ik dus. Maar dat lijkt in combinatie met jouw vrienden geen goede eigenschap.

Ik staar naar jouw witte vogeltje en droom wat weg bij de gedachte dat met jou misschien wel alles mogelijk is. Dat het avontuur op mij ligt te wachten met al die mogelijkheden die dromen in kunnen lossen.

Dàt is het! Ik ga mijn dromen achterna en ik denk positief!

Ik ken nu nog niemand, maar dat gaat snel veranderen; wij zijn die perfect match en dat wat ik wil zeggen, klagen of grappen is onder de 140 tekens!

De wereld is mooi, de wereld is goed en er zijn vast veel meer mensen zoals ik! En wanneer die er niet zijn, dan zullen zij mij wel durven aanspreken en uitnodigen. De wereld is mooi, de wereld is goed!

 

Liefs,
Dennis

P.S: mochten jij en jouw witte vogeltje geïnteresseerd zijn om mij op jou te volgen: @Dennis_n_Lyrics

 

 

Geef een reactie