Het is geen populair onderwerp, maar ik heb al een tijdje niet gepoept. Vandaag heeft dag vijf zich aangediend. En vijf dagen klinkt niet zo veel, maar bekijk het even anders: ik heb in heel 2017 nog geen enkele keer gepoept. Dat is een beetje angstaanjagend.

Moet ik dit nou wel willen delen? Ja. Ik weet namelijk dat er duizenden dames (en ook heren) zijn die elke keer tegen dit probleem aanlopen. Een van mijn mede-schrijvers (ik noem geen naam) kon soms dagen (weken!) verstopt zitten. En dan bedoel ik niet dat ze zich ergens in een keukenkastje stilhield, tot ik hem een keertje opende. Ik bedoel dat het ín haar verstopt zat. Wij konden daar altijd prima over communiceren, maar over het algemeen word je toch een beetje raar aangekeken wanneer je erover begint.

Stel je deze situatie even voor:

‘Hey Jacky, gelukkig nieuwjaar! Hoe gaat het met je?’
‘Wel aardig, maar ik heb al vijf dagen niet gepoept en ik heb zo’n idee dat het voorlopig ook niet gaat gebeuren. Daar maak ik me zorgen over, want op een gegeven moment zit je toch vol? Denk jij dat het verstandig is als ik door blijf eten terwijl er niks uit komt? Wat is jouw kijk daarop?’

Ik denk dat ik dan, zelfs in de eerste week van januari, al een award kan ophalen voor ‘meest onaangepaste persoon van 2017’. Maar ik wil ogen openen. Een horizon verbreden: ik poep niet. En met mij zijn er velen die in 2017 niet poepen. Of mondjesmaat poepen. En daar mag best aandacht aan besteed worden, want wij kiezen daar niet voor. Het is niet zo dat wij, als de klok naar 1 januari springt, proosten, mensen een gelukkig nieuwjaar wensen en ondertussen denken: ik hoop dat ik de komende weken niet poep.

Het overkomt me de laatste tijd vaak dat ik niet poep.

Ik kan niet met zekerheid zeggen hoe lang dat normaal gesproken duurt. Ik turf niet achter de wc wanneer ik ben geweest. Ik houd het niet bij. In elk geval niet zoals ik mijn menstruatie bijhoud. Met de app Clue doe ik dat trouwens en een ander redactielid doet het daar ook mee. Dat is onze aanrader: heb je geen pil, gebruik dan Clue. Je raakt er niet door beschermd, maar je weet wel ”wanneer je moet”. Het zou toch handig zijn als er ook een app was die je datzelfde vertelde voor het terrein dat zich een centimeter of wat daar achter bevindt.

Dag vijf. Het is dag vijf. En ik poep niet.

Ik heb het er met redactielid 2 (die ene van Clue) over gehad. Ik zei: ‘ik heb al vijf dagen niet gepoept dat is toch ook wat.’ En zij zei: ‘Het hele jaar nog niet?! Tijd voor een nieuwjaarsduik. Plons!’

Ik heb het er ook met een vriendin over gehad, toen ze vroeg hoe het ging. Zij gaat nu door een heel break-up ding heen. Super moeilijk allemaal. Toen ze vroeg hoe het met mij ging zei ik: ik poep niet. Het floepte er gewoon uit. Ging alles maar zo soepel.

Kiwi’s eten, was haar advies. Op nuchtere maag twee kiwi’s. Misschien wel drie, in dit geval. Dat stelde ze voor. Maar! ”Niet meer dan dat hoor. Dan blijf je bezig.”

Maarja, nog twee kiwi’s erbij, op alles wat ik in al die dagen al heb gegeten, en misschien ontplof ik dan wel. Het is geen mooi beeld, maar ik houd er rekening mee. Dat lijkt me belangrijk, want je wil niet op straat onploffen omdat je niet poept. Je wil niet dat mensen je herinneren als dat meisje dat aan haar einde kwam omdat ze niet poepte. Je wil niet dat een krant als kop heeft: ‘Vrouw (26) op straat ontploft na moeizame stoelgang.’

Een angstaanjagend begin. Dat is het. Kun je nog zo veel goede voornemens hebben, maar als je niet poept dan maakt de rest allemaal niet uit. Je zult ontploffen op straat. Of in je eigen huis, als je helemaal alleen bent. En de hele wereld zal om je lachen.