Toen ik dertien jaar was kreeg ik ‘Het verrotte leven van Floortje Bloem’ cadeau van mijn moeder. Ze had het, samen met een heleboel andere boeken uit haar jeugd, voor me bewaard. ‘Deze vond ik het mooist.’ zei ze en ik heb hem direct gelezen. Als ik één boek moet aanwijzen dat mij op een positieve manier heeft gevormd, dan is het dit boek. Ik las hem nogmaals op mijn zestiende en nu, tien jaar later, heb ik hem opnieuw tevoorschijn getoverd.

Yvonne Keuls is de schrijver van dit intens verdrietige boek. Het verrotte leven van Floortje Bloem speelt zich voornamelijk af in Rotterdam, en is gebaseerd op het verhaal van onder andere Klaartje, een meisje met wie Keuls jaren intensief contact heeft gehad:

Ik doe steeds dingen omdat een ander het wil. (…)Ik zou best willen afkicken, ik ben nu vijftien jaar en ik zou best willen kappen met dit verrotte leven. Maar ik ben als de dood dat ze mij dan met een KZ-verklaring in een gekkenhuis gaan stoppen. Want ze kunnen toch niet anders? (…) Er is toch niks voor zulke meiden als ik?

Het verhaal van Floortje Bloem

Floortje Bloem is een ongewenste baby en wordt daarom direct na de geboorte in een weeshuis geplaatst. Na drie jaar komt Floortje bij een pleeggezin terecht waar ze tot de dood van haar pleegvader verblijft. Floortje is acht, wordt opnieuw in een tehuis gestopt, komt bij een nieuw pleeggezin terecht dat haar niet kan hebben. Ze belandt in een internaat. Hier blijft ze, tot er op een dag besloten wordt dat het contact met de moeder van Floortje Bloem hersteld kan worden. Zowel moeder als dochter lijken daar klaar voor te zijn. Dat komt het internaat ook goed uit, want het meisje is onhandelbaar. het-verrotte-leven-van-floortje-bloem

Floortje heeft voor het eerst een gezin. Ze krijgt niet alleen een moeder, maar ook een stiefvader en ze ontmoet haar zus Beppie voor het eerst in dertien jaar, maar Floortje weet niet hoe ze daar mee om moet gaan. Haar beeld van relaties, mannen, hechting en grenzen is door haar traumatische jaren volledig verstoord. Het zorgt voor conflict en als de moeder van Floortje nog steeds een grote nietsnut blijkt te zijn, wordt het haar te veel. Opnieuw staat ze er alleen voor, maar dit keer besluit ze niet terug te gaan naar het internaat.

Meesterwerk

Het verrotte leven van Floortje Bloem wordt elke keer vanuit een ander perspectief verteld. We hebben Beppie, maar ook tante Gerda en natuurlijk, voor het grootste gedeelte, Floortje zelf. Het complete boek is in spreektaal geschreven en dat is, met een onderwerp als dit, zo ontzettend waardevol. Het is alsof Floortje zelf op de bank naast je zit om haar levensverhaal te vertellen.

Ik kan er kort over zijn: het verrotte leven van Floortje Bloem is – wat mij betreft – een meesterwerk. Er wordt alleen maar verteld vanuit het ”moeilijk opvoedbare meisje” en dat is zo’n mooi perspectief. Floortje neemt geen blad voor de mond. Ze maakt dingen niet mooier of onschuldiger dan ze in werkelijkheid zijn. Er zit geen moraalridder in. Het verrotte leven van Floortje Bloem geeft mijns inziens prachtig weer waarom mensen doen wat ze doen en waarom dingen als stelen, drugs gebruiken of in de prostitutie verdwijnen niet een keuze is, maar een samenloop van duizenden omstandigheden.

Ik weet niet of dit boek nog steeds op de leeslijst van de mavo of havo staat, maar zo niet: hij hoort daar. Floortje Bloem verscheurt je elke keer opnieuw. Het is geen boek dat alleen voor scholieren interessant is, dus mocht je nog geen exemplaar in je bezit hebben, dan wordt het tijd dat daar verandering in komt.

Mijn moeder had wat mij betreft gelijk. Ik ben geen fan van een favoriet boek opnoemen, maar ik ga de woorden van mijn moeder toch herhalen: ‘Deze vind ik het mooist.’  

 

één antwoord

Geef een reactie