Een tijdje terug konden we Ingrid Michaelson’s nieuwe single ‘Hell No’ al beluisteren en sinds een week of twee is het nieuwe album ook te beluisteren op Spotify. It Doesn’t Have To Make Sense laat een oude vertrouwde Ingrid Michaelson horen. Geen poespas, maar oprechte, mooie liedjes van de Amerikaanse singer-songwriter. 

Ingrid Michaelson loopt niet van hype naar hype. Al sinds 2006 verwarmt ze onze harten met mooie, grappige en gevatte liedjes. Haar echte doorbraak kwam toen een single van haar werd opgepakt door Grey’s Anatomy en sinds die tijd zijn er maar liefst zes albums verschenen. Michaelson schrijft dus aardig door, daar zo in Amerika. Of we haar ooit in Nederland kunnen aanschouwen zal de vraag blijven, maar we kunnen wel genieten van haar nieuwe It Doesn’t Have To Make Sense.

Het album

It Doesn’t Have To Make Sense is wel even wennen. Waar ‘Lights Out’ meer poppy en outgoing was, brengt dit nieuwe album de luisteraar rust. De prachtige ballads die Michaelson zo goed kan schrijven, komen op deze plaat ruimschoots aan bod. Eigenlijk is dat op het begin best een teleurstelling. Vooral omdat de twee singles die voor de release van het album werden uitgebracht zo veelbelovend waren.

It Doesn’t Have To Make Sense opent dan ook met een van die singles: ‘Light Me Up’. Een nummer met prachtige opbouw, fijne melodie én zelfs een lekkere bridge. Helemaal Ingrid Michaelson.

Op dit nummer volgt het rustige – maar oh zo Ingrid Michaelson – liedje ‘Whole Lot Of Heart’. Het klinkt vertrouwd. Als thuiskomen. Maar als tweede track is het een kleine downer. Gelukkig wordt dit neerslachtige gevoel al gauw uit de weg geholpen met Miss America. Ook een relaxte track, maar wel eentje die je energie geeft. Én! We kunnen weer even genieten van de gevatte teksten die Michaelson zo goed kan schrijven.

Aan productie is er niks aan te merken op dit album. Wat wel opvalt, is de volgorde van de nummers. De eerste helft van It Doesn’t Have To Make Sense klinkt een beetje slap De mix is mooi, de muziek is prachtig, maar pas na nummer zeven kunnen we even los, want dan komt ‘Hell No’ (heb je de leuke snapchat clip nog niet gezien, dan is nu je kans).

Daarop volgt ‘Still the one’, en dat is géén Shania Twain cover. Still The One is ontzettend leuk om naar te luisteren, en ook het daaropvolgende ‘Celebrate’ is – ondanks de ietwat duistere tekst – een geweldig nummer.

De afsluiter van It Doesn’t Have To Make Sense is ‘Old Days’, opnieuw een emotioneel liedje dat alleen Ingrid Michaelson zo mooi in alle eenvoud kan verkondigen. Toch is het een waardevolle afsluiter van een album dat weer bijzonder mooi is geworden.

Even ingroeien

Menig Ingrid Michaelson fan zal even in het nieuwe album moeten groeien, maar als hij eenmaal past, is er geen weg meer terug. Mooie liedjes, met een echte ziel. Zonder een enorme Amerikaanse platenmaatschappij die alles op imago baseert. Ingrid Michaelson blijft bescheiden, simpel en heel erg fijn om naar te luisteren.

 

 

 

Geef een reactie