Je hebt luie mama’s, supermama’s en zeurende mama’s. Die zeurende mama’s kom je regelmatig tegen in de vele groepen die Facebook voor de (beginnende) blogger in de aanbieding heeft. Blogger Mansion, SPAM JE BLOG, Bloggers Nederland, Bloggers die niks beters te doen hebben dan over hun Uggs schrijven: geloof me, als blogger zult u vast ergens uw plekje vinden.

Zeurende mama’s hebben hun plekje op het internet, en in de Facebook bloggergroepen, al lang en breed gevonden. Dat is het fijne van een mama blog. Die past overal zo lekker tussen.

Ik vind mama blogs (of mamablogs?) stiekem best leuk om te lezen. Het is een soort guilty pleasure: kijken naar vrouwtjes die hun prinsje, prinsesje, engeltje, wondertje, wolkje of kleine spruit, maar wat graag op het internet uitlichten. Laten we eerlijk zijn: de meeste blogs zijn geen reet aan. Je hebt altijd de vrouw met twee kindjes en er is altijd wel iets mis met de mensen die op een consultatiebureau werken, de bakker naast de supermarkt die jouw kind een stukje witbrood geeft (kom nou!) of de oma die altijd de kindjes wil kussen, terwijl jij toch echt vindt dat ze zelf moeten bepalen of oma een kus krijgt of niet.

Stuk voor stuk vermakelijke literatuur over het leven van alledag. Maar waar de ugg begint te wringen, is bij de zeurende mama’s die in iedere blogpost laten weten hoe het nou écht is om mama te zijn.

Mama zijn is namelijk niet leuk. Mama zijn is loodzwaar. Je weet de helft van de tijd niet wat je aan het doen bent. Je hebt altijd een stomme kraamverzorgster die niets van jouw baby begrijpt en als je dan eindelijk van die kraamhulp af bent, dan komt oma langs, omdat oma alles heel goed weet.

Mama zijn is echt niet leuk. En mama worden ook niet. Bevallingen: MAN MAN MAN. Het moge een godswonder zijn dat er überhaupt nog een tweede is gekomen. Want was het met één al niet druk genoeg? Jawel. Maar een tweede wondertje kon niet uitblijven. En weet je hoe weinig je vanaf dat moment slaapt? Nou. Ik bedoel maar.

Mama zijn is kut. Loodzwaar tering werk waar iedereen een diepe buiging voor moet maken. Gelukkig heb je, omdat je zelf mama bent, ook plaats in je leven voor andere mama’s, die je precies kunnen vertellen wat jij nou verkeerd doet. Want je wilt toch het beste voor je kind?

Mama zijn overkomt je gewoon, en dat maakt het afschuwelijk maar jij – als echte goede mama – hebt al die opoffering er wel voor over, want kijk nou hoe goed jouw prinsesje al een lepel kan vasthouden. Dat zijn de dingen die het leven van de mama waardevol maken.

Jep, het is maar goed dat de mama’s hun plekje op het internet al lang en breed hebben gevonden en daar graag een persoonlijke klaagmuur van maken. Mocht je ooit onverhoopt moeder van drie kinderen zijn, dan kun je zo bij ze aanschuiven. En vergeet dan niet je uggs uit te trekken, want je weet nooit zeker of het kindje van een ander er niet per ongeluk overheen kotst. Iets wat jouw kindje natuurlijk nóóit zou doen.

 

één antwoord

  1. Karin

    Wat ben ik blij dat internet nog niet zo populair was toen de mijne klein was whahahahaha

    Beantwoorden

Geef een reactie