Je wordt wakker. Je ligt in een futuristisch ziekenhuis waar een mooie, vrouwelijke wetenschapper je wakker maakt en -letterlijk- in elkaar schroeft. Een paar bionische ledenmaten worden vast gelast. De vrouw vertelt je dat jullie getrouwd zijn, en vraagt je of je je nog iets kan herinneren. Niets.

Kort daarna vallen er soldaten binnen die je beschieten en je vrouw kidnappen. Je probeert haar te redden maar je wordt overmeesterd. Wat volgt is een levensgevaarlijke achtervolging waar ongeveer iedereen je probeert te vermoorden.

Hardcore Henry wordt vanuit de hoofdpersoon gefilmd.

Je kijkt mee vanuit Henry’s ogen en ziet van hem alleen zijn handen en voeten. Dit geeft een gaaf game-effect. Je zit bijna mee te bewegen terwijl Henry soldaten neerknalt en kogels ontwijkt.

source: imdb.com

source: imdb.com

Doordat Henry’s ‘spraakfunctie’ nog niet is geïnstalleerd voordat de hele heisa begint kan hij niet praten, en dit geeft wat meer inlevingsvermogen. Je kunt de belevenissen zelf invullen met je eigen emoties. Je wordt meegesleept in de actie die zich allemaal recht onder je neus afspeelt. Misschien maakt je maag zelfs een kleine salto als Henry van een gebouw springt. Het is alsof je meekijkt met iemand die een game speelt… Maar na een tijdje vraag je je af wanneer jij nou eens mag.

Bourne meets Call of Duty

Het idee is geweldig, maar het duurt allemaal iets te lang. Dit zorgt dat de spanning na een tijdje inzakt. Ook de vreselijk voorspelbare plottwist redt het niet. Je hebt aan de andere kant nauwelijks tijd om bij te komen tussen de actiescenes door of, en dat is belangrijker, te gaan geven om de personages. Wat je wel hebt bij een game die je pas na een paar uur hebt uitgespeeld, is een band met de karakters die je tegenkomt. Hier duurt Hardcore Henry veel te kort voor. Het gaat bovendien soms zo snel dat je de gezichten niet eens leert herkennen voor ze worden neergeknald.

Maar om nu een first-person-film te maken van 7 uur… Dat was hem ook niet geworden. Kortom: dit is weer typisch zo’n idee dat leuk was op papier, maar in het echt niet helemaal werkt. Het is wel weer eens wat anders, en de ervaring maakt het het kijken wel waard. Het is genoeg voor een avondje vermaak, als je niet teveel verwacht.

 

Geef een reactie