Mr. Mercedes. Het moest er eens van komen. Hoewel Mr. Mercedes zich overduidelijk in het detective genre bevindt, kan ik geen genoeg krijgen van Stephen Kings’ stem. Het maakt niet uit of de man horror of comedy schrijft, volgens mij heb je 80% van de tijd wel een mooi boek te pakken.

Mr. Mercedes: het verhaal

In Mr. Mercedes volgt de lezer een verhaal waarin de kanten van twee personages centraal staan. Allereerst hebben we de gepensioneerde rechercheur Hodges, die zich sinds hij thuiszit, volpropt met eten terwijl hij van uit zijn Lay-Z-Boy naar hele, hele slechte programma’s kijkt.

De tweede persoon die we volgen is Brady Hartsfield, een jongeman die zijn geld verdient met het repareren van computers. Beide personen lijken niks met elkaar te maken te hebben, totdat Hodges een brief ontvangt van Mr. Mercedes. Een man die een tijd terug op een menigte is ingereden en daar tot op heden mee weg is gekomen. Hodges ziet een sprankje hoop om zijn leven weer nuttig te besteden, en gaat speuren naar antwoorden. Mr. Mercedes was ten slotte zijn zaak, en hij komt eindelijk een stapje dichterbij.

Dreiging acfda583-7b11-468f-8ed2-f3ce112b1f79

Ik denk dat Mr. Mercedes een verhaal is dat heel erg past bij de tijd waar we nu in leven. Er hangt een constante dreiging in de lucht. Mensen vrezen voor hun leven. Ze vrezen voor zinloos geweld, terroristen, moord en aanslagen. In Mr. Mercedes volgen we een man die daar niet voor vreest, maar het zelf keer op keer graag in werking zet. Dat hij gestoord is valt niet te ontkennen, ook voor hemzelf niet, maar het ontbreekt hem toch aan de nodige verbintenissen in zijn hersenen om mensen met rust te laten.

Mr. Mercedes is een tiran die het vooral gemunt heeft op Hodges. Inhoudelijk kun je daar niet veel over zeggen: het blijft een boek van Stephen King. Dat maakt dat de verhaallijn goed is, er eigenlijk weinig tot geen fouten in staan en dat de plot meestal verrassend is.

Stem

Over Mr. Mercedes heb ik toch een enkele aanmerking: de vertelstem die een vorm van het heden aanneemt, komt op mij wat stijfjes over: ‘Nu doet hij dit. Nu doet hij dat.’ Aan de andere kant is heel Mr. Mercedes wel een boek dat ik niet heel snel bij Stephen King had verwacht. Dan heb ik het niet alleen over personages en het feit dat het spanningsniveau wat anders is dan in zijn andere, nieuwere werk. Ik heb het vooral over de stem in deze detective thriller. Het lijkt erop dat King zich toch een beetje heeft aangepast naar het publiek dat graag zulk soort verhalen leest.

Desalniettemin heb ik ook dit boek weer binnen anderhalve dag uitgelezen. De spanningsboog zit hem dit keer niet in het onverwachte, maar in de psychische strijd tussen twee mannen. Je volgt ze op de voet. Je volgt ze terwijl je weet dat ze fouten maken, en hoe gaan ze die fouten oplossen?

Conclusie

Ik heb genoten van Mr. Mercedes, maar ik vind het verhaal wel iets te ”gewoontjes” voor een boek van Stephen King. Toch maakt dat niet zo gek veel uit: zijn schrijfwerk blijft over het algemeen een stukje beter te zijn dan dat van de gemiddelde schrijver die zes ”romans” van 200 pagina’s per jaar publiceert.

Ik kan het boek aanraden aan een ieder die denkt dat King zich beperkt tot het horror genre. Er zitten namelijk genoeg andere pareltjes tussen (The Green Mile, The Shawshank Redemption) en Mr. Mercedes kan hier – min of meer – ook aan toegevoegd worden. Van de aanschaf krijg je in elk geval geen spijt en het boek leest als een trein. (of een Mercedes… in dit geval)

 

Geef een reactie