We zijn aan de beurt. De kaartverkoop jongen met zijn roze bloesje en zwarte colbert kijkt ons verveeld aan. Dat snap ik. Ik zou ook verveeld zijn als ik de hele dag kaartjes moest verkopen.
‘Jullie willen naar de film?’
Nee… Ik sta voor mijn lol hier in die bloedhete rij terwijl de popcorn lucht me nu al mijn neus uitkomt. 
‘Dat klopt! Gods of Egypt, alsjeblieft.’
‘Twee maal?’
Nee. Zodra ik mijn vriendje heb afgeleverd, loop ik weer naar buiten toe. 
‘Graag.’
De jongen met het roze bloesje tikt op zijn toetsenbordje en kijkt weer op: ‘Het is een 3D film, dus er moeten ook brillen bij.’
Godverdomme.
‘Dan komt het totaal op vijfentwintig euro.’
Dubbel Godverdomme. 

Nog geen drie passen later worden onze kaartjes alweer ingenomen door een vrouw die bij de ingang staat en ons veel plezier wenst. (meest nutteloze baan op de wereld)

Als we plaats hebben genomen aan een tafeltje zucht ik: ‘Nu weet ik weer waarom ik de afgelopen zes jaar geen bioscoop van binnen heb gezien. Afzetterij hier. Vijventwintig euro, daar koop ik godverdomme mijn eigen bioscoop voor.’
De Man zegt niets. Glimlacht flauwtjes naar buiten en strekt daarna zijn arm over de tafel.

Waarom mensen naar bioscopen gaan heb ik nooit begrepen.IMG_6293

Ik snap gewoon niet waarom je op een rijtje met allemaal mensen die je niet kent naar een film gaat kijken waarvan het geluid te hard staat en waarvoor je een bril moet opzetten. En niet eens een mooie bril! Ik heb wc-brillen gezien die er nog een stuk beter uitzien dan een 3D bril.

Ja, die 3D bril vind ik zeker weten het ergst. Je doet zó je best om er leuk uit te zien voor je date en vervolgens zit je twee uur lang met een enorme bril op je kop.

Dat kan toch niemand serieus nemen, jongens? Ik knap er zelf ook op af als ik naast me kijk en mijn meneer met een 3D bril op zijn kop zie zitten, en dat is op het moment dat ik er zelf ook een draag! Kun je nagaan hoe het er voor iemand uit moet zien die per ongeluk de verkeerde zaal binnen komt lopen. Zitten al die wezens daar. Op een rijtje. Met hun bril op.

Wat ik ook niet helemaal begrijp is het nut van 3D films. Ik vind ze irritant. Ze hobbelen alle kanten op en als de camera niet uitzoomt dan zitten je ogen te zoeken naar een plek die stilstaat. Ik word er zeeziek van. De ondertiteling staat compleet los van de film, alsof ie in een andere dimensie zweeft, en jij zit ondertussen maar te hopen dat je dat zwaard niet door je keel gedrukt krijgt. Wat een drama.

Gelukkig mocht ik de 3D bril meenemen toen de film afgelopen was. Ik had hem blijkbaar gekocht. Voor een euro en vijftig cent, ben ik nu de trotse bezitter van een 3D bril. Luxe alom, want zo’n ding heb je natuurlijk ontzettend nodig. Ik ben er sinds vandaag ook achter dat er niets 3D is in mijn huis, omdat alles al 3D is en ik dus ook, waardoor de bril er alleen maar voor zorgt dat ik een rare psychotische ervaring krijg, als ik naar schermen tuur.

”Jeetje Jack, wat een afschuwelijke dag. Met je 3D bril. Maar hoe was de film dan?”

Leuk.

 

 

één antwoord

Geef een reactie