Het is weer zover. Een groene gloed vult de kamer wanneer je vader, broer of vriendlief 90 minuten aan de televisie gekluisterd zit en vol verwachting naar mannen staart die achter een bal aanrennen alsof hun leven ervan af hangt.  De testosteronvolle toeschouwers houden hun hart vast wanneer nummer 7 het mogelijke goal van Real Madrid met zijn voeten dichter bij het doel van de tegenstander brengt. En ze verbijten uiteindelijk hun tranen als FC Barcelona zonder genade 4 doelpunten erin ramt tijdens de ‘El Clásico’ het afgelopen weekend. Jij bent er uiteraard voor ze met zakdoekjes en comfort food.

Gelukkig was er een schrale troost voor die voetbalmannen. Je kon ze op zondag meeslepen naar de Pathe Arena Bioscoop om de documentaire over ‘hun’ spits Cristiano Ronaldo zien, waar een jaar uit het leven van de beste voetballer ter wereld in ongeveer twee uur tijd verteld wordt. Mooie kans om dat gebroken voetbalhart te helen.  CR7, zoals hij beter bekend staat, is voor het tweede jaar op rij is bij de FIFA Ballon d’Or gekroond tot beste speler van het jaar. Deze award is een big deal voor Ronaldo. In de film vang je een glimp op van zijn trainingsregime dat hij alleen kan volhouden door zijn motivatie om de kroon te behouden. In de film zien we niet alleen de vechtersmentaliteit van de voetbalmachine Ronaldo, maar ook zijn rustige wereld thuis en zijn zachte optreden ten opzichte van zijn zoon.

Ook voor vrouwen

Wanneer jonge Cristiano in beeld kom wordt de zaal zachtjes gevuld door een ‘ahhhh’ vanuit de vrouwelijke toeschouwers. Ik betrap mezelf erop dat ik een van die vrouwen ben… die eierstokken ook altijd. In mijn beleving is voetbal nog steeds meer een mannending dan iets voor vrouwen. Maar bij deze film was het opvallend dat er veel vrouwelijke kijkers waren, wat niet betekent dat er geen vrouwen zijn die van de het voetbalspel genieten. Maar toch krijg ik het gevoel dat wij vrouwen niet alle interlands, eredivisie wedstrijden en andere kampioenschappen op de voet volgen en dat wij toch emotioneler worden van een lekkere jankfilm dan een gemist doelpunt (blijken mannen toch geen emotieloze wezens te zijn).

Persoonlijk vind ik het leuk om een wedstrijd te kijken,  maar online alle uitslagen volgen? Nope! Daarom wist ik ook totaal niet wat ik moest verwachten bij deze film. Zou het alleen maar voetbaljargon zijn en een blik in een wereld waar ik de ballen van begrijp? Of is er meer waar ik als voetbalnoob geïnteresseerd in zou kunnen zijn?

Regisseur Anthony Wonke heeft mij zeker verrast door een beeld te schetsen van de wereld van Ronaldo, zonder zich te verliezen in het technische gedoe van de voetbalwereld. Het mediacircus en de zakelijke kant van de voetballer vormen een mooi contrast met zijn persoonlijke leven en de band met zijn familie. Het is interessant om te zien wat er met de voetballer gebeurt wanneer een voetbalwedstrijd afgelopen is en de tv uit gaat. Daarnaast heet Wonke de film toegankelijk gemaakt voor iedereen: man, vrouw, jong en oud.

Arrogante eikel

Ik dacht eerst altijd dat Ronaldo een knappe maar arrogante eikel is die zichzelf geweldig vindt en dit ook aan iedereen laat merken. Maar door het zien van zijn toewijding aan het winnen van wedstrijden en awards en de manier waarop hij zijn zelfverzekerde mindset gebruikt om zijn doelen te behalen, is mijn mening veranderd. Ik ben zwaar onder de indruk van zijn doorzettingsvermogen.

Niet alleen het doorzettingsvermogen op het veld, maar ook in zijn familie maakt indruk. Dat Ronaldo bijna iedere dag tijd vrij maakt om Cristiano junior naar school te brengen en hem in te stoppen aan het einde van de dag maken hem een toegewijde vader. In de documentaire komt ook zijn eigen relatie met zijn vader naar voren, die in 2005 overleed aan de gevolgen van een alcoholverslaving. Doordat het zo veel impact op Ronaldo had, hielp hij zijn broer Hugo Aveiro om alcohol af te zweren.

800px-Argentine_-_Portugal_-_Cristiano_Ronaldo

Deze documentaire heeft mijn houding ten opzichte van voetbal veranderd, want ik betrap mezelf er vaak op dat ik denk: ‘het is maar een spel, who cares dat je een keer verliest?’.  De passie voor hun sport, en werk, kan ik nu wel waarderen. Waar menig persoon zich ziek meldt op werk bij griep, speelt Ronaldo het WK van 2014 met een dijbeenblessure. Wauw.

Ten slotte is deze film ook voor de niet-voetballiefhebbers een aanrader omdat het een interessant kijkje achter de schermen is. Daarbij is het natuurlijk ook geen straf om zo lang naar Ronaldo te kijken.

 

Geef een reactie