De jaren negentig zijn de coolste, omdat we net genoeg technologie hadden om onze contacten te onderhouden en te weinig technologie om alleen maar naar een schermpje te staren. In de jaren 90 waren we allemaal nog lang niet zo narcistisch en deelden we alles met iedereen. Cd’s, films, boeken, alles werd uitgeleend aan elkaar (en vervolgens nooit meer teruggebracht). Mijn persoonlijke favorieten uit mijn kindertijd?

The Pagemaster

Een bang jongetje (ja, ja die van Home Alone) verschuilt zich in een bibliotheek vanwege aanhoudend noodweer. Als het plafond naar beneden komt en hij wordt opgezogen in een fictieve wereld, begint hij aan een geweldig avontuur. Samen met de drie boeken die uitgecheckt willen worden, beleeft hij de wildste dingen.

Ik was (nee, ben) geobsedeerd. Dit blijft één van mijn favoriete films en ik kijk hem minstens ieder half jaar om te zien of ik nog leuke details kan vinden in de film. The Pagemaster blijft met stip op nummer 1 staan in mijn all time favorites.

De Gebroeders Leeuwenhart 666841968

Dit jaar heb ik hem gekregen voor mijn verjaardag: De gebroeders leeuwenhart van Astrid Lindgren. Dit boek werd voorgelezen toen ik in groep zes zat en is me altijd bijgebleven. Nu ik hem zelf opnieuw heb kunnen lezen, ben ik erachter gekomen dat het echt een enorm ziek verhaal is. De Gebroeders Leeuwenhart gaat over dood, zelfmoord en oorlog. Leuk hé, zo’n kinderverhaaltje. Je bent er overigens in een middag doorheen. Ik raad hem iedereen die graag in een droomwereld terecht komt 100% aan. En daar hoef je heus niet tussen de 8 en 12 voor te zijn.

A Goofy Movie

Muziek, gekke Goofy, verliefdheid en een roadtrip: dat zijn de woorden die A Goofy Movie samenvatten. Wat een prachtfilm is dit! Het heeft stoere liedjes. Één daarvan zing ik altijd met plezier als ik bij mijn moeder in de auto zit. Ze lacht altijd maar wat mee en denkt volgens mij ondertussen dat ik weer even mijn verstand heb verloren. Heb ik niet! Dit is gewoon debiel vrolijk en dient daarom gezongen te worden wanneer het maar kan. Punt.

Kippenvel

Ooeeh! Als echte stoere, kleine meid móést ik de Kippenvel serie lezen. Dat kon ik ook heel goed en dan deed ik tegenover mijn beste vriendin en haar broer alsof ik dat helemaal niet eng vond. Op een gegeven moment stapten we over naar de serie en er kwamen zelfs heuse videobanden uit van Kippenvel. Die vond ik ook niet eng. Echt niet…

Kijk, ik lees!

Ik had een haat-liefdeverhouding met de ”Kijk, ik lees” boekjes. Nouja, ze zijn er in heel veel varianten, je gaat steeds een niveau hoger. 666761262

Ik wilde heel graag dat mensen zagen dat ik las, maar ik wilde ook vooral heel erg graag dat ik een niveau hoger zat dan de rest van de meisjes uit mijn klas. Dat lukte me nooit, want ik was niet zo slim en een extreem trage lezer. Dat ben ik nog steeds. Inmiddels ben ik er ook achter waar dat aan ligt: als ik een stuk heel mooi vind, lees ik het steeds weer opnieuw. En dat schiet natuurlijk niet op als je de snelste wilt zijn, maar ik moe(s)t het doen. Het is een dwangstoornis waar ik nog steeds niet vanaf ben. Deze boekjes heb ik overigens niet meer in mijn kast staan. Ik hoef nu niet meer te bewijzen dat ik kan lezen… Denk ik?

Van welke boeken en films uit jouw kindertijd kun je maar niet genoeg krijgen? 

 

één antwoord

Geef een reactie