Pew-pew-pew!! Oorlogen zijn altijd al super populair geweest in games. Maar in dit spel wordt er op een unieke manier een heel ander licht op het oorlogsgenre geworpen. Pew!

Laat ik beginnen:


Datum van uitgave:
-PC: 14-11-2014

Deprimerend op een leuke manier

Bij het opstarten van dit spel zie je meteen een groot Warchild logo en de mogelijkheid om hieraan te doneren. Het grauwe potlood gestreepte uiterlijk geeft een bedrukte stemming. Drie of vier willekeurige personen zoeken toevlucht in een groot leeg huis.

Dit keer geen oorlogsspel waar je de meeste headshots probeert te schieten, maar één die gebaseerd is op de ware ervaringen van gewone mensen die proberen te overleven in een oorlogsgebied.

Overdag zorg je ervoor dat mensen genoeg te eten hebben, wonden en ziektes verzorgd worden en handige dingen gemaakt worden. Soms komen er mensen aan de deur om spullen te ruilen, of met een kreet om hulp. Kinderen die honger hebben, of buurtbewoners die hulp nodig hebben om overlevenden onder de puin vandaan te redden. En hier beginnen de morele keuzes. Geef jij jouw laatste beetje eten aan de kinderen mee? Laat jij je character uitputten, of houd je hem veilig binnen?

En dan moet de nacht nog beginnen.

’s Nachts kan één persoon op zoektocht gaan om spullen te vinden, terwijl de rest gaat slapen of de boel gaan bewaken tegen rovers. Wanneer de leegstaande huizen zijn leeggeroofd moet je met andere overlevenden spullen ruilen, of gebouwen met criminelen betreden. De spanning was soms te snijden wanneer mijn kwetsbaar personage langs gewapende lui moest sluipen, waardoor ik ook doodstil achter mijn PC zat.

’s Nachts zijn er ook morele keuzes te maken. Er zijn namelijk ook huizen waar onschuldigen wonen. Hier kun je in nood van stelen. Of een geheel andere: Wanneer een onschuldige vrouw gruwelijkheden aan wordt gedaan door een gewapende militair. Ga jij haar redden? Of sluit je jouw ogen ervoor? Vechten levert bijna altijd verwondingen op of zelfs de dood!

Al deze morele keuzes hebben invloed op de gemoedstoestand van de individuen in jouw groep. Negatieve keuzes zorgt voor depressies bij je groep, dat onverholpen uiteindelijk zelfs tot zelfmoord kan leiden.

“Oké, dit is allemaal zwaar dramatisch. Dus wat is die leuke manier?”, vraag je je misschien af. 

Raar gezegd, deze drama is gewoon harstikke leuk. Oké, dat klinkt sadistischer dan dat ik het bedoel..

Sommige mensen gaan zielige films kijken om even lekker te janken, en dit spel laat je depressief voelen. Maar door al deze ellende heen ging ik toch door, hopend op het einde van de oorlog. Waardoor alle immorele keuzes niet voor niks waren. Het licht aan het eind van de tunnel.. En toen ik dit bereikte, voelde ik me ontzettend opgelucht, maar was nog steeds een beetje in een dipje.
Bijzonder dat een spelletje dit met iemand kan doen.

Een meeslepend en vooral zielig verhaal, dat door de veranderende locaties, personages, seizoenen en zelfs speelduur vaker gespeeld kan worden.

 

This War of Mine
Graphics80%
Gameplay80%
Story85%
Replay75%
Pluspunten
  • Meeslepende sfeer
  • Duidelijke boodschap
Minpunten
  • Vordering maken duurt soms lang
  • Alleen autosave
80%Totale score
Waardering gebruiker: (0 Stemmen)
0%