Wat ben ik blij dat het afgelopen is, zeg. Zo’n experiment is leuk, maar alleen als iedereen meedoet, en je er verder geen andere verslavingen op nahoudt. Het is trouwens gek dat mensen dingen vergeten te vertellen als je ze spreekt, omdat ze het al op Facebook gedeeld hebben.

Ik kijk even hoe het is met mijn mede-martelaars

Mijn vriendin Tirzah (die ik ook daadwerkelijk heb leren kennen via Facebook) is mega enthousiast. Ze is lekker toegekomen aan de rommelplekjes in haar huis, en zit er serieus aan te denken om Facebook helemaal achter zich te laten! Ze heeft lekker bijgeboomd met allerlei mensen die ze al een tijd niet had gesproken, en dat is natuurlijk hartstikke sociaal. Go Tirzah!

Vriend Simon is minder blij.  Hij is bijna niet aan zijn doelen toegekomen deze maand. Hij heeft het erg druk gehad met werk en zijn band, en daardoor heeft hij weinig tijd om af te spreken met vrienden. De tijd die hij normaal aan Facebook zou besteden, besteedt hij aan een spelletje op zijn telefoon waar hij helemaal verslaafd aan is geraakt. Ach, dat kennen we allemaal, toch? Wel is hij begonnen met hardlopen, en voelt zich een stuk gezonder!

Ik zit er een beetje tussenin

Ik besef net als Simon dat mijn problemen niet alleen te maken hebben met Facebook. Ik kan maar moeilijk even niks doen. Even wachten tot de pc is afgesloten, even rustig mijn ontbijt eten, of gewoon naar de wc gaan. Waar ik normaal gesproken steeds Facebook checkte, had ik steeds wat anders verzonnen. Zo bleef ik toch aan een schermpje gekluisterd.

Maar ik heb wel wat dingen voor elkaar gekregen! Het afspreken met vrienden is bijvoorbeeld aardig gelukt. Ik ben afgelopen zaterdag zelfs uitgeweest! De laatste keer was alweer 1,5 jaar geleden, dus het werd hoog tijd.

turkse bruiloft, zaalIk ben eerst naar de bruiloft van een collega geweest. En niet zomaar een bruiloft, een Turkse bruiloft! Wat een happening is dat, zeg. Een gigantische zaal met tafels, en overal glitter en glamour. Een paar dames liepen erbij alsof ze zo van de rode loper kwamen. Uiteindelijk heb ik zelfs nog even gedanst, maar eigenlijk was ik daar veel te sober voor. Ik begreep er ook niet veel van. We stonden met zn allen, pink in pink gehaakt, in een kring om het gelukkige paar heen. En dan moest je twee stapjes opzij doen en één naar voor. Of naar achter. Of andersom. Kortom, de hele meute bewoog in 1 soepele beweging over de dansvloer, en ik, de domme Hollander, slingerde er ergens achteraan.

Toen kwam mijn Muziekvriend me redden

We roken buiten even een sigaar, en stappen op de fiets. Eerste bestemming: een jazzgig. Een vierkoppige band speelt iets dat klinkt als Avishai Cohen. Die meneer maakt ook zulke briljante muziek, waarbij iedereen zn eigen ding lijkt te doen, maar wel in harmonie. Het is moeilijk te beschrijven, dus luister maar:

Daarna gaan we naar de Supermarkt, wat ik trouwens een geniale naam vind voor een uitgaansgelegenheid. “Ma, ik ga even naar de supermarkt!” Had ik dat maar geweten toen ik 16 was en niet uit mocht… Afijn, eerst maar eens op zoek naar de drank. Ik drink niet omdat ik bang ben dat andere mensen me raar vinden. Als je eruit ziet als 16 en je hebt twee kinderen leer je dat gauw genoeg af. Ik drink omdat ik mezelf raar vind. En als ik dan niet drink, ga ik de hele avond in een hoekje aan m’n shirt staan plukken, en aan het einde van de avond baal ik dat ik niet heb durven dansen.

just because you can't dance, doesn't mean you shouldn't, alcohol, phrase, lilyrose, social september, dance

Aangezien ik de alcoholweerstand van een grasspriet heb, staat mijn onderbewustzijn na twee bier al op de bar te dansen. Dat is het moment waarop ik ook de dansvloer op kan. Nu wil ik niet beweren dat ik kan dansen. Ik kan absoluut niet dansen, maar met genoeg bier kan me dat helemaal niets meer schelen. Dus de rest van de avond hebben Muziekvriend en ik gespendeerd aan rare discomoves en zelfs even een paar tellen de macarena. Kortom, een geweldige avond, waarop ik de sores van het ouderschap even naast me kon leggen. Dat is zo af en toe best wel eens nodig.

macarena, 9gag, social september

Wat mij betreft dus een fantastische afsluiting van een maand mezelf martelen. Maar, morgen is het dan eindelijk zover: ik mag weer op Facebook. Nu maar hopen dat Ben het wachtwoord niet is vergeten…

Geef een reactie