Toen Twitter net een beetje bekend werd in Nederland, vond ik het maar niets. Ik had een Hyves profiel (waarover ik trouwens geen commentaar wil hebben, want ik heb hem nog steeds, en ik zie heus wel dat een groot deel van jullie hem ook nog heeft) en op Hyves zag ik steeds vaker updates voorbij komen.

Deze updates kwamen meestal van dezelfde personen die net een Twitter account hadden aangemaakt en deze, tot overmaat van ramp, koppelden aan hun Hyves profiel.
Dat zag er, in dat kleine venstertje op Hyves, ongeveer zo uit (leest u van onder naar boven aub, zoals dat hoort bij social media):

twitter

We kunnen allemaal wel tot de conclusie komen dat zulk soort mensen verbannen moeten worden van social media. En eigenlijk mogen ze ook wel gewoon in een kanon gestopt worden, die hen naar een andere planeet schiet. Hoewel zelfs dat ze niet zal stoppen: ”ik vlieg nu jongee, fucking vet”. Ja ja. We snappen het, je deelt graag alles.

Social Media: maak het menselijk

Nu is er de laatste tijd een beetje ophef ontstaan over het feit dat we allemaal een fantastisch leven hebben op het internet. In veel van die vrouwenblaadjes wordt aangeraden, dat je ook eens een keer de minder positieve kanten van je leven vertelt; zo blijft het menselijk. Nu doen heel veel mensen dit alsnog niet. Waarom zou je ook? Social media is veel breder dan je ”echte” vriendenkring en waarom zou je op internet de minder leuke kanten van je leven vertellen? Je gaat toch ook niet tijdens een avondje uit met vrienden ineens op een tafel staan met een megafoon om even de hele kroeg te vertellen dat je net bent gescheiden. Nee. Dat houd je binnen je vriendenkring en daar is niets mis mee.

Ergens vinden veel mensen het verkeerd of slecht dat je vervelende of saaie dingen voor jezelf houdt.

Geen zorgen: dat mag gewoon! Maar sommige mensen nemen het advies van de vrouwenblaadjes bloedserieus. Dat resulteert in uiterst zielige statusupdates die maanden doorgaan. Op een gegeven moment reageren mensen ook niet meer. Dat maakt het, voor de persoon in kwestie, nog triester, want nu staat zij (ja het zijn meestal vrouwen) er helemáál alleen voor.

Daar zijn de quotes weer doe niet

En dan gebeurt het onvermijdelijke: mensen gaan zelf geen updates meer plaatsen, maar quotes delen. Quotes als: ”Ik ben wie ik ben, en ik heb blijkbaar geen echte vrienden, maar dat maakt me niet uit, want fuck all en ik ben wie ik ben.”

Hmm… Ja. We weten onderhand dat je nog steeds leeft en een heel sterk persoon bent. Zo daar, achter je computer. Helemaal alleen. Huilend. We snappen het. Haal het nu maar weer weg hoor.

Maar er is ook een andere kant. Er zijn ook mensen die het subtiel doen en even een vervelende dag delen en dat vind ik iets moois. Dát maakt het menselijk. Kijk, misschien is het net als wijn drinken: gewoon met mate en niet te veel, want anders ga je kokhalzen.

Ik vind het leuk dat ik bepaalde mensen, die ik niet persoonlijk ken, nu al een aantal jaren volg. Ik kan via social media zien en lezen wat voor leuke (en minder leuke) dingen zij allemaal meemaken en welke richting hun leven opgaat. En dat is volgens mij de bedoeling en de kracht van social media.